X
تبلیغات
بی نشان - جاهلیت در بین شیعیان (قسمت دوم)

بسم الله الرحمن الرحیم

جاهلیت در بین شیعیان (قسمت دوم)

- چه چیز باعث می‌شه ما که حقیقتاً به دنبال خدا و معارف حقه هستیم، در دام گروه‌های منحرف بیفتیم و چه بسا همه‌ی زندگی‌مون رو ببازیم؟

- جوابش همون دو علتیه که گفتم؛ اول گناه گناه گناه!

با هر گناهی که می‌کنی در واقع روزنه‌ای باز می‌کنی برای نفوذ شیطان. مکر شیطان مثل بارون تند می‌مونه. فقط وقتی خیس می‌شی که سرپناه نداشته باشی یا سقف بالای سرت سوراخ باشه. هر گناه مساوی است با یک سوراخ برای نفوذ باران مکرهای شیطان. تا حالا برات پیش آمده چیزی رو نفهمی یا در عین فهمیدن، نتونی اونو بپذیری؟ تا به حال شده در برهه‌ای گمان کنی چیزی حقه و بعدش بفهمی این‌طور نیست؟ بخش اعظمی از کج‌فهمی‌ها، گول خوردن‌ها، باطل رو به جای حق گرفتن‌ها و عدم توانایی تشخیص و انتخاب درست به این بر می‌گرده که ما صفحه‌ی ضمیرمون رو با نافرمانی آلوده کردیم. همه‌ی افرادی که در سپاه باطل قرار می‌گیرند عناد ندارند و آگاهانه به جنگ با ارزش‌ها نمی‌یان. متاسفانه عده‌ی زیادی فکر می‌کنند دارند راه حق رو می‌رن و درست رفتار می‌کنند در حالی که در سپاه باطل‌اند.

قدرت تشخیص حق از باطل در زبان قرآن با «فرقان» توصیف شده. به این آیه دقت کنید:

إن تَتَّقُوا اللهَ یَجعَل لَکُم فُرقاناً[1]

اگر تقوا پیشه کنید، خداوند برای شما فرقان قرار می‌دهد.

می‌بینید که خدا رسیدن به فرقان رو منوط به تقوا کرده. نکته‌ی دیگه اینه که فرقان چیزی نیست که خودت بتونی به دست بیاری. تو باید با تقوا زمینه رو فراهم کنی و این خداست که به تو فرقان رو می‌ده. دوستی دارم که خیلی جویای حقیقته. ما زیاد با هم بحث و گفت‌وگو می‌کنیم. می‌بینم که حقیقتاً می‌خواد راه صحیح رو پیدا کنه. اما توی تشخیص‌هاش اشتباه می‌کنه و بعد متوجه می‌شه که در فلان برهه چقدر در اشتباه بوده. حتی یه بار گفت: «چقدر احمق بودم که فکر می‌کردم فلانی درست می‌گه.» علت این‌که دوست من نمی‌تونه درست ببینه اینه که نماز نمی‌خونه و خیلی از دستورات صریح دین رو با این‌که می‌دونه، انجام نمی‌ده. خدا هم براش فرقانی قرار نمی‌ده. به همین آسونی! آخه عزیزم فقط که خواستن مهم نیست که تو بگی من جویای حقم پس چرا هی زمین می‌خورم و هر بادی که می‌وزه منو به سمتی می‌کشونه؟

فکر می‌کنی مهم نیست که راه حق رو از باطل تشخیص بدی؟ انسان یعنی انتخاب! ما با انتخاب‌هامون معنا می‌شیم. انتخابه که شخصیت ما رو می‌سازه و سعادت و شقاوت ما رو تعیین می‌کنه.

 اگر تو رشته‌ی دانشگاهی‌تو درست انتخاب نکنی چه بسا یک عمر مجبور بشی تن به کاری بدی که ازش متنفری. چقدر بسیارند مهندسانی که بعد از بازنشستگی باغ خریدند و به کشاورزی مشغول شدند! چه بسیارند کسانی که چهار سال مکانیک ساخت و تولید خوندند و برای فوق، فلسفه شرکت کردند! چه می‌کشیم از انتخاب‌ غلط دوست و همسر. ما همیشه داریم تاوان انتخاب‌های غلط خودمون رو پس می‌دیم. مشکل ما بی‌فرقانی ماست. مشکل ما بی‌تقوایی ماست. به همین دلیل استغفار حلال بسیاری از مشکلات مادی هم هست.

علت اول رو فهمیدی؟!

علت دوم اینه که ما دین خودمون رو درست نمی‌شناسیم. در دین شناسی راه رو به خطا رفتیم. دین رو از روی آدم‌ها می‌شناسیم نه آدم‌ها رو از روی دین. تا یه نفر که ظاهر دینی داشت کار خطایی مرتکب شد، اعمال و رفتارش رو به دین نسبت می‌دیم. نمی‌گیم «مسلمون‌ها راه رو به خطا می‌رن.» بلکه می‌گیم: «اسلام خطا کرده.» واقعاً تاسف آوره که شیعه بعضی رفتارها رو انجام بده؛ ولی وقتی یه نفر که اسمش شیعه بود خطایی مرتکب شد، ربطی به مکتب شیعه نداره. اون فرد تحت تاثیر هوای نفس خودش قرار داره. سال‌ها مسلمون‌ها دچار عقب‌ماندگی علمی و فرهنگی بودند. دشمن این‌طور جا انداخت که این اسلامه که مسلمون‌ها رو عقب‌افتاده نگه داشته. اون‌ها با این حرف در واقع گوشه‌ای ارزشمند از تاریخ رو انکار کردند. برهه‌ای که دانشمندان اسلامی با تاسی به دستورات دینی، پرچم‌دار علم و تمدن جهانی بودند و این آقایان عالم فرهیخته، بسیاری از پیشرفت‌هاشون رو مدیون همین دانشمندان مسلمان هستند. حقیقتی که هرگز دیده نشد این بود که مسلمون‌ها درست از همون وقت که دست از تعالیم اسلامی خودشون کشیدند دچار عقب‌ماندگی و انحطاط شدند.

ما امروز به شدت نیاز داریم حساب دین رو از دین‌داران جدا کنیم. به خاطر سه جریان که در جامعه‌ی اسلامی وجود داره: جریان دین‌داران جاهل، جریان دشمن دوست‌نما و جریان نفاق.

می‌بینید که باز به جهل و جاهلیت برگشتیم؟!

حضور جریان نفاق در جامعه‌ی اسلامی اجتناب‌ناپذیره و حتی در زمان حکومت رسول اکرم (ص) هم وجود داشت و قرآن خیلی خیلی در مورد منافقین صحبت می‌کنه. به وجود آمدن این جریان هم کاملاً طبیعیه چون یه عده منافعشون رو در این می‌بینند که ظاهر اسلامی داشته باشند تا به نون و نوایی برسند. اگر تو بخوای به رفتار کسی که ظاهراً دین‌داره نگاه کنی و بر این اساس در مورد دین قضاوت کنی، راه رو به خطا رفتی؛ چون یه عده ویترین دین‌داری زدند تا از این رهگذر به سود و منفعت برسند. جریان نفاق ناگزیر تا زمان ظهور ادامه داره. در دعای افتتاح ما آمدن دولت کریمه‌ی حضرت حجت (ع) رو طلب می‌کنیم که چند تا پارامتر زیبا داره و یکی از اون پارامترها ذلیل شدن جریان نفاق در دولت ایشونه:

اللهم إنا نرغب الیک فی دولة کریمه ... و تذل به النفاق و اهله

دشمن دوست نما کسیه که با برنامه‌ریزی و تمهیدات ویژه در صفوف مسلمانان نفوذ می‌کنه برای ضربه زدن به اسلام. با ظاهر اسلامی و درد دین جلو می‌یاد و عقاید انحرافی رو در بین مردم پراکنده می‌کنه. به شبهه‌ها و شایعات دامن می‌زنه. دستورات اسلامی رو زیر سوال می‌بره. حرف‌های قشنگی می‌زنه و کتاب‌های وزینی می‌نویسه و محبوبیت کسب می‌کنه اما باید چند دهه بگذره تا بفهمی طرف کی بود و چه خیانت‌ها که مرتکب نشد.

دین‌داران جاهل یکی از دسته‌هایی هستند که پشت امام علی (ع) رو شکستند. اکثر ما که خدای نکرده عناد نداریم. فقط جاهلیم و امام زمان (ع) ما زیر بار جاهلیت ما کمرش شکسته. ایشون خودشون می‌گن:

قد آذانا جهلاء شیعتنا

جاهلان شیعه ما را آزار می‌دهند.

شرمنده امام زمان ع

جاهلیتی که ما داریم از جنس نشناختن امام زمان خودمونه. نگو که می‌شناسم. شناختن یعنی «معرفت». معرفت «مودت» رو همراه می‌یاره و مودت «اطاعت» رو باعث می‌شه. عزیزم ما اگه الان این‌همه مشکل داریم به خاطر اینه که امام ما مهدی موعود حجت بن الحسن (ع) نیست! امام ما هوی نفس ماست. امام ما عرف جامعه، مُد، حرف دیگران، امریکا، اسرائیل و فرهنگ بیگانه‌ای است که به ما عرضه شد و ما با آغوش باز اونو پذیرفتیم. با خودت صادق باش. چقدر شده کاری رو بکنی که می‌دونی درست نیست و امامت راضی نیست ولی به خاطر عرف جامعه، چشم و هم چشمی و به خاطر این‌که فامیل و دوستان طردت نکنند انجام دادی؟ چقدر از کارهای ما در طول روز به خاطر اینه که از دیگران کم نیاریم و محبوبیت پوشالی خودمون رو پیش آدم‌هایی حفظ کنیم که مثل خودمون ضعیف و فانی‌اند. چه باقی‌ها که ما خیلی راحت فدای فانی‌ها می‌کنیم و ککمون هم نمی‌گزه و چه فانی‌ها که به حکم فانی بودن اون‌ها رو از دست می‌دیم و براش آه می‌کشیم و افسوس می‌خوریم و افسرده می‌شیم و خودکشی می‌کنیم!

چی باعث می‌شه ما بدونیم فلان کار درست نیست و انجامش بدیم؟ چی بجز «دلم می‌خواد»؟ به همین دلیله که می‌گم از روی کارهای دین‌داران ظاهری نمی‌شه دین رو شناخت. بخش اعظمی از ما که در ظاهر دین‌داریم، در واقع دین نداریم.

- همش کار دشمنه. ای دشمن پدرسوخته‌ی فلان فلان شده!

- حق با توئه و در عین حال حق با تو نیست! تا تو از درون متزلزل نباشی، دشمن نمی‌تونه ویرانت کنه. درسته که دشمن دسیسه‌های پیچیده‌ای برای از میان بردن ما داره؛ اما ما هم یه چیزی‌مون می‌شه که این‌قدر تحت تاثیر این برنامه‌ها قرار می‌گیریم. درسته که دشمن فرهنگش رو عرضه می‌کنه. هم سرمایه‌گذاری مالی می‌کنه، هم سایت می‌زنه. هم شبکه‌ی ماهواره‌ای داره .هم ... هم .... . خب اون دشمنه و داره کار خودش رو می‌کنه. اگه این کارها رو نکنه باید شک کنی به خودت. چرا ما قربانی می‌شیم؟ چرا ما این‌قدر راحت به مسلخ می‌ریم؟ ما که ادعا می‌کنیم که شیعه‌ایم و امام داریم چرا به هر امامی اقتدا می‌کنیم؟

در حرف زدن هزار ماشاالله کم نمی‌یاریم:

ما شیعه‌ایم.

ما محبیم.

مولا جون جز تو پناهی نداریم.

کرم نما و فرود آی که خانه خانه‌ی توست!

دل خلوت خاص دلبر آمد!

ترسم تو بیایی و من آنروز نباشم!

....!

چه زجه‌های عاشقانه‌ای. چه دعاهای ندبه‌ی پرشوری. چه ادعاهای طبق طبقی!

اما با همین آدم که صحبت می‌کنی از امام فقط حاجت گرفتن رو فهمیده. اگر باهاش وارد بحث بشی و ازش بخوای فلان اتفاق منطقه رو تحلیل کنه، می‌بینی تمام تحلیلش رو از امریکا و اسرائیل گرفته! می‌دونه این‌که امریکا و اسرائیل به فکر احقاق حقوق ما باشند یه شوخی مسخره است؛ اما گلوش رو می‌کنه تریبونی برای مجری VOA و بی بی سی فارسی! راحت اجازه می‌ده که دشمن توی وقت سرگرمی و استراحت هر چی رو که می‌خواد بهش القا کنه. به شبکه‌های فارسی زبان سرگرمی به شدت علاقه نشون می‌ده و اونو برای خانواده‌اش هم به ارمغان می‌یاره با این‌که می‌دونه مدیر این شبکه یه یهودی صهیونیست است به اسم روبرت مرداک و به شدت علاقه داره تو خانواده نداشته باشی!

وقتی می‌خواد عروسی برگزار کنه می‌دونه شیوه‌ی درست کدومه. می‌دونه حضرت علی (ع) چطور ازدواج کرد. می‌دونه مهریه باید چقدر باشه .... همه رو می‌دونه چون ما سیره داریم و حجت بر ما تمامه. اما کاری رو می‌کنه که عرف جامعه ازش می‌خواد. کاری رو می‌کنه که عمو و خاله‌اش کردند. به همین دلیل می‌بینیم مهریه‌ی عروس خانم می‌شه: سکه‌ی بهارآزادی به ارتفاع دماوند! و برای خالی نبودن عریضه، یک جلد کلام الله مجید.

این چیه جز جاهلیت؟ اگه یه نفر غیر مسلمون چنین چیزی رو بشنوه چی فکر می‌کنه. نمی‌گه که «طرف خودش خواسته چنین کاری کرده.» می‌گه «مهریه یکی از دستورات دینشونه. عجب دین سفیهانه‌ای!» بعضی‌هامون هم از اونور بوم می‌افتیم و مهریه‌ای رو که اسلام برای تحکیم مودت بین زن و شوهر قرار داده، نادیده می‌گیریم و می‌گیم: «قیمت دختر ما بیشتر از این‌هاست!» و خواسته یا ناخواسته مهر تاییدی می‌زنیم بر حرف کسانی که می‌گن حقوق زن در اسلام رعایت نمی‌شه و زن‌ها مثل برده در اسلام خرید و فروش می‌شن و مهریه رو قیمت زن می‌دونند نه هدیه.

عزیزم تو مسئولیتت خیلی سنگینه. تو خودت نیستی. نماینده‌ی یک تفکر و مکتبی. مکتبی که در جهان خیلی غریب و مهجور مونده و بیشترین دشمنی‌ها باهاش می‌شه. رفتار و عملکرد تو در دنیا به اسم شیعه‌گری نمود پیدا می‌کنه نه به اسم کسی که دلش خواسته و کاری کرده.

یکی از علت‌های غریب و مهجور ماندن شیعه همین جریان اسلام هراسی‌ است؛ اما علت‌های دیگه‌ای هم هست. علتی تحت عنوان دوستان جاهل. دشمن هم منتظره از ما چیزی ببینه و هزار برابر بزرگ‌نمایی کنه. فکر می‌کنی غیر مسلمون‌ها چه تصویری از دین‌داری ما دارند؟ فکر می‌کنی ما شیعه‌ها از حسین بن علی (ع) دردانه‌ی آفرینش چه تصویری به جهانیان ارائه دادیم؟ کافیه یک بار در قسمت تصاویر گوگل کلمه‌ی Ashura رو سرچ کنید. اولین صفحه‌ی گوگل رو تصاویر قمه‌زنی پر می‌کنه. درسته که دشمن بر طبل دشمنی می‌کوبه و این امر رو بزرگ‌نمایی می‌کنه. اما ما اولاً چرا قمه می‌زنیم؟ ثانیاً چرا تبلیغ درست عاشورا رو توی نت انجام نمی‌دیم که اون تشنه‌ی حقیقتی که خدا تا واژه‌ی عاشورا رسونده‌اش، تباه مکاتب دیگه نشه.

خودتو بذار جای اونی که با ذهن خالی نسبت به مفهوم تشیع این عکس‌ها رو می‌بینه. آیا فکر نمی‌کنه که شیعیان بی‌منطق و افراطی‌اند؟ در حالی که شیعه مکتبی است سراسر عقلانیت و تفکر، فقه منظم و سازمان‌یافته و حوزه‌های علمیه‌ی پویا داره، هم دین داره هم دنیا، هم گذشته داره و هم آینده، هم پیش‌گویی و معجزه داره و هم استدلال علمی.

آیا چنین فردی اصلا هوس می‌کنه بیشتر تحقیق کنه؟ بعید می‌دونم مگر خدا عنایتی کنه. یکی از عکس‌ها که آتیشم زد، تصویر میکس شده‌ای بود که در یک طرفش بچه‌ی وحشت‌زده‌ای رو در آغوش پدرش نشون می‌داد که به شدت داشت گریه می‌کرد و پدرش می‌خواست سر بچه رو با قمه بشکافه و عکس کناری‌اش گرگی رو نشون می‌داد که داشت بچه‌اش رو نوازش می‌کرد. یعنی شیعیان از گرگ هم بی‌رحم‌تر و خونخوارتر هستند.

آیا این چیزی است که امام حسین (ع) از ما می‌خواد؟

- ما که قمه نمی‌زنیم. بچه‌های خوبی هستیم و همون مجالس عزاداری معمولی خودمون رو می‌ریم!

- پس یادت می‌یاد که درست از کی بود که مداحی به این روز افتاد و از زبون بعضی مداح‌ها شعرهای گهرباری مثل «بزن بریم به سرعت ذوالجناح؛ بزن بریم کربلا!!!» رو شنیدیم که دقیقا کپی برداری شده از آهنگ منصور بود که «بزن بریم به سرعت برق و باد؛ بزن بریم از این‌جا؛ بزن بریم عشقه و داد و بیداد؛ بزن بریم از این‌جا»؟ یادت می‌یاد اولین بار کدوم مداح بود که گفت حسین خداست؟ یا زینب خداست؟ اولین کسی که قلاده به گردنش بست و گفت «من سگ حسینم» کی بود؟! اولین مداحی که قیمت‌های میلیونی برای کارش گرفت کی بود؟ از کی علم‌های سنگین باب شد که روش مجسمه‌های فلزی از آهو و بز و پرندگان شبیه بت وجود داشت؟ یادت می‌یاد اولین جوونی که بر اثر بلند کردن این علم‌ها قطع نخاع شد کی بود؟

روضه‌های دروغین که پیشینه‌ای تاریخی داره. جلد اول حماسه‌ی حسینی شهید مطهری رو بخونید و ببینید که چه اراجیفی رو به اسم روضه به خورد مردم دادند تا ازشون اشک بگیرند.

مداحی خیلی کار باارزشیه. چرا این‌طور خرابش کردیم؟ مداح‌هایی مثل دعبل خزایی و کمیت بودند که با شعرهاشون غوغا می‌کردند و اونقدر برای دستگاه جور خطرناک بودند که یکی‌شون می‌گفت: «من سالهاست که دارم دار خودم رو بر پشت حمل می‌کنم.» ما مفاهیم رو قلب می‌کنیم. ما چه بر سر امام حسین (ع) اوردیم؟ اگر یزید جسم امام حسین (ع) رو کشت، ما با این کارمون داریم شخصیت امام حسین (ع) رو می‌کشیم. اگر تو شخصیت منو بکشی اتفاقی نمی‌افته چون من آدم مهم و تاثیرگذاری نیستم. اما کشتن شخصیت امام مساوی است با مردن ارزش‌ها و قلب شدن حقایق...

در کتاب حماسه‌ی حسینی نقل شده روضه‌خوانی که روضه‌های دروغ و راست رو با هم می‌خوند، یه شب خواب می‌بینه که داره با دندون گوشت بدن امام حسین (ع) رو می‌کنه. ما داریم چه کار می‌کنیم؟

یه حکایت خیلی عجیب شنیدم از سفره‌ی حضرت ابوالفضل (ع). خانم روضه خون در انتهای سخنانش می‌گه هر کسی که می‌خواد بی برو برگرد حاجتش برآورده بشه باید کاری رو بکنه که من می‌گم و دور سفره معلّق بزنه! و خانم‌ها هم یکی پس از دیگری برای برآوردن حوائجشون شروع کردند به پشتک و وارو زدن! یکی نبود بپرسه این حرف رو با کدوم سند می‌زنی؟ آیا یه آدم عاقل که مخش تعطیل نشده باشه توی این جمع نبود؟ اونوقت می‌پرسیم جوون‌هامون چرا از مجالس مذهبی بریده‌اند؟ علتش کارهای شماست. ما جوون‌ها به سادگی راضی نمی‌شیم. ما سوال داریم. ذهنمون پر از شبهه است. اگر یه نفر حرف منطقی و درست و حسابی بزنه باید دنبالش بریم و تحقیق کنیم، بعد بپذیریم چه برسه یه نفر حرف به این تابلویی بزنه.

یه جا رفته بودم که مردم روی سنگی که یه فرورفتگی داشت دست می‌کشیدند و حاجت می‌خواستند. من نزدیک شدم و سنگ رو وارسی کردم و از چند نفر پرسیدم که این چیه و عجیب این بود که کسی که با اون همه حضور قلب حاجت می‌خواست، نمی‌دونست این چیه!!

چه درخت‌های حاجتی که سر راه می‌بینیم با پارچه‌های سبز پوشیده شده. گاهی به خودم می‌گم این‌ها که فکر می‌کنند ما مشرکیم حق دارند. خودمون آتو دستشون می‌دیم. ما از مفاهیم گرانبها و وزینی مثل زیارت، شفاعت و واسطه قرار دادن انسان‌های پاک به درگاه خدا چی ساخته‌ایم؟

به خدا تو مسئولی. تو که چنین مجالسی رو گرم می‌کنی مسئولی. تو که بدون فکر و تحقیق هر چیزی رو به اسم مذهب بهت ارائه دادند می‌پذیری مسئولی. تو کمک می‌کنی که از مکتب حقه‌ی شیعه تصویری غیرواقعی و نازیبا به دیگران مخابره بشه. تو باعث می‌شی جوونی که به حکم فطرت پاک خودش طالب زیباترین‌هاست، از این زیباترین اعتقاد هستی زده بشه. امام صادق (ع) به ما شیعیان میگن: زینت ما باشید نه باعث شرمندگی و سرافکندگی ما

ما که عُمَرکُشون راه می‌اندازیم توی ذهن جهانیان این رو پاک می‌کنیم که شیعه استدلالی قوی داره از جنس حرف‌های علامه امینی در الغدیر...

یادت می‌یاد از کی جشن‌های نیمه‌ی شعبان به این روز دراومد؟ از کی توی کوچه به مناسبت نیمه‌ی شعبان ارگ گذاشتند و زدند و رقصیدند؟ و توی مولودی‌ها گفتند پاشو برقص وگرنه امام ناراحت می‌شه؟! و من شب نیمه‌ی شعبان درها رو به روی خودم بستم و در تنهایی برای غربت امام غایبم اشک ریختم.

معنی مصراع «تو بین شیعیانت عزیز من چه غریبی» یعنی همین. «جاهلان شیعه مرا آزار می‌دهند» یعنی همین. فهمیدی معنی کمرم شکست چیه؟؟



[1] - سوره انفال، آیه 29.

+ نوشته شده در پنجشنبه سی ام دی 1389ساعت 19:20 توسط بی نشان |